Pokazywanie postów oznaczonych etykietą serial kostiumowy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą serial kostiumowy. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 1 grudnia 2013

Miasto cudów 2

Mając w pamięci estetyczne, acz męczliwe seanse pierwszego sezonu, do drugiej serii Miasta cudów zasiadłam bez entuzjazmu. Tak jak sądziłam – niewiele się zmieniło. Na szczęście jednak to zaledwie 8 odcinków.

niedziela, 25 sierpnia 2013

niedziela, 9 czerwca 2013

Carrie Diaries



HBO, czyli matka jedynego, prawdziwego Seksu w wielkim mieście, nie miała nic wspólnego z produkcją Carrie Diaries. Łącznikiem w tym przypadku okazała się Candace Bushnell, autorka książek o perypetiach Carrie Bradshaw. Stacja CW ma na swoim koncie takie tytuły jak Plotkara i Pamiętniki Wampirów, zatem seriale adresowane do młodszej publiczności. 


niedziela, 30 września 2012

Cranford (Życie w Cranford, Powrót do Cranford)



Aby ukoić tęsknotę za spokojną, acz buzującą emocjami angielską prowincją – dotarłam do małego, urokliwego miasteczka. Do konserwatywnego, ale dzielnie stawiającego czoła nowoczesności, Cranford, opisanego piórem Elisabeth Gaskell. 


sobota, 8 września 2012

Downton Abbey



Przenieśmy się w miejsce, gdzie wszystko jest uporządkowane, a każda pora oznacza inną czynność. Zaplanowaną, której wykonanie poprzedza stosowne przygotowanie. Witajcie w Downton Abbey.


sobota, 1 września 2012

Mad Men 5



No i niestety. Miało być dobrze, a wyszło… inaczej niż zwykle. Piąty sezon Mad Men wieje nudą, a przede wszystkim dziwnym przeobrażeniem bohaterów, których tak dobrze poznaliśmy przez ostatnich kilkadziesiąt odcinków.

piątek, 24 sierpnia 2012

Gra o tron 2


Czekałam z niecierpliwością. Pozwoliłam odleżeć się wszystkim dziesięciu odcinkom – leżakowały w otchłani przepełnionego dysku i dojrzewały. I niby było dobrze, oglądało się płynnie, ale jednak jakiś niedosyt i mętny brak satysfakcji nie dają mi spokoju.

piątek, 17 sierpnia 2012

Miasto cudów


Miami – miejsce dla wyszminkowanych kobiet i bogatych mężczyzn. Bardzo bogatych. To także miasto kilku przestępców, zdrad i zbrodni. I wszystko skąpane w nieznośnie jasnym słońcu i błękicie przydomowych basenów.


niedziela, 18 grudnia 2011

Piękni, wojenni chłopcy

Z lekkim opóźnieniem, ale udało mi się wreszcie skończyć czwarty sezon Czasu honoru. I wbrew początkowym wpadkom i obawom -  nie zawiódł. Chłopcy nadal są piękni, dziewczęta dzielne, a Warszawa waleczna. Z pierwszym odcinkiem przenosimy się do 1944 roku. 

poniedziałek, 15 sierpnia 2011

Te piękne królowe

A więc koniec. Ostatni odcinek czwartej serii Tudorów. Przyzwyczaiłam się, oswoiłam, a teraz koniec. I żal. Przygoda z Tudorami, choć momentami zabawna i rozczarowująca, w ogólnym rozrachunku jest niewątpliwie pozytywna. 


Czwarta seria nie zaskakuje. Tak jak i wcześniej – króluje piękno i młodość, historia dzieje się przy okazji i nadal wybiórczo. Bo nie ma tu chorobliwej otyłości Henryka, tak potężnej, że musiał korzystać z maszyny, która „wciągała” go po schodach.

sobota, 6 sierpnia 2011

Happy birthday, Mr President


Wystarczyło mi jedno zdjęcie urokliwej Katie Holmes, aby w ciągu dwóch godzin rozpocząć ośmioodcinkową przygodę z The Kennedy’s. Czy to możliwe, aby biednej i udręczonej żonie scjentologa wreszcie trafiła się, inna niż reprezentacyjna, rola? Tak absurdalny pomysł wymagał błyskawicznej odpowiedzi. 

Historia rodziny Kennedy’ch jest fascynująca. Polityka, władza, seks, śmierć. Dużo śmierci. Nagłej, niespodziewanej, z cudzej ręki. Wiedzionej nienawiścią? Zazdrością? I jak właściwie wygląda życie za murami Białego Domu? Czy Pierwszej Damie podaje się herbatę a od zapinania sukienek ma osobnego służącego? Miniserial The Kennedy’s nie do końca próbuje odpowiadać na takie pytania. Zaglądamy do Białego Domu, poznajemy ludzi, ale mało tu smaczków, plotkarskich czy pornografizujących informacji. Jest przyzwoicie.


sobota, 9 lipca 2011

Straszny Saddam

Dom Saddama czekał na dysku już bardzo, bardzo długo. Zawsze na końcu listy Niezbędności Do Obejrzenia, mimo że to produkcja HBO i BBC. Cztery odcinki, każdy po ok. 56 min, rocznik 2008. I pomimo początkowego entuzjazmu, po ostatniej części okazuję się być jednak nieco zawiedziona i rozczarowana. Ale od początku.

Serial rozpoczyna sekwencja rozmowy Saddama z synami poprzedzająca ucieczkę przed nadciągającą obławą. W tym czasie żona i córki dyktatora pakują najpotrzebniejsze rzeczy. Wszyscy muszą zniknąć. To tylko wstęp, bo już za chwilę przenosimy się do roku 1979 – świadkujemy nocy, kiedy Saddam przejmuje prezydenturę Iraku. Potem pojawiają się kolejne akty gwałtu, wymordowanie opozycji, likwidacja najbliższych przyjaciół, a dalej – wojna z Iranem,